سانسور، آزادی اندیشه، کتابداری و جامعه دموکراتیك

نویسنده: دکتر ریچارد فیتزسیمونز

مترجم :  زهرا حداد

مقاله به جنبه ای از آزادی اندیشه مي‌پردازد، کتابخانه را به عنوان یک سازمان تلقی کرده و نقش آن را تغییر اجتماعی و آموزش می‌داند. سانسور نشریات و کتابهای خاص، کتابداران را ترغیب می‌کند تا گام‌های نخستين را در جهت پایه‌گذاری آزادی اندیشه‌اي پایا و مورد حمایت بر دارند. سانسور، بدین معنا ، نه تنها به معنی حذف یا جرح و تعدیل بخشی از مواد منتشرشده، بلکه به معنای تلاش برای تحریف، منع کردن، تحت فشار قراردادن، پیگرد قانونی، حذف کردن، برچسب زنی یا محدودیت منابع اطلاعاتي خواهد بود. درست یا غلط، مخالفت با این فعالیتها از این عقیده نشات می‌گیرد که آزادی اندیشه فردی امری پایه‌ای در اجرایی شدن و حفاظت از دموکراسی است.    

در این مقاله درباره افراد تحصیل‌کرده به‌ عنوان اشخاص دارای آزادی و قدرت تشخیص بحث شده است كه بايد به تصمیم‌گيري‌هایشان اعتماد کرد. همچنين، اینکه تنها از طریق انتخابي آگاهانه می‌توان دست به انتخاب‌های واقعی زد که متضمن تاثیر و تداوم فرآیند دموکراتیک باشند.

این مقاله توضیح می‌دهد که سانسور فرصت انتخاب در میان تمام جایگزین‌های موجود را محدود می‌سازد، و لذا  آزادی اندیشه را نقض می‌کند. مخالفت با سانسور به شکل طبیعی نشات گرفته از نقش تاریخی کتابخانه‌ها به عنوان یک سازمان آموزشی است که مطالبی را برای آشکار شدن توانایی‌های افراد، علایق، و دانش آنها را فراهم می‌کند. از سوي ديگر، جایگاه حرفه‌ای کتابخانه جهت تضمين آزادی اندیشه افراد در جهت منفعت جامعه به عنوان یک کلیت خواهد بود.

برای مشاهده متن اینجا کلیک کامل کنید.